Οι φυσαλίδες περιτυλίγματος και ο εθισμός που προκαλούν

 

image περιτύλιγμα

 

Ανοίγοντας ένα εύθραυστο δέμα, η ανυπομονησία μας να δούμε το περιεχόμενό του είναι σχετικά μεγάλη. Περισσότερη λαχτάρα έχουμε όμως να ανοίξουμε το περιτύλιγμα και να σκάσουμε όλες αυτές τις χαριτωμένες φυσαλίδες αέρα που το περιτύλιξαν με τόση προσοχή για να μην σπάσει, παρά να ασχοληθούμε με το αντικείμενο που βρισκόταν μέσα σε αυτές.

Το πώς προέκυψε αυτό το περίεργο υλικό θα σας το αποκαλύψουμε ευθύς αμέσως.

Η αρχική σκέψη ήταν να χρησιμοποιηθεί για εντελώς διαφορετικό σκοπό απ’ αυτόν που σήμερα εξυπηρετεί.

Συγκεκριμένα το 1957 δύο μηχανικοί ο Alfred Fielding και ο  Marc Chavannes σχεδίαζαν να κατασκευάσουν μία πλαστική ταπετσαρία που στην διαδικασία πώλησης απέτυχε παταγωδώς. Για να μην πάει εντελώς χαμένη η προσπάθεια, οι δύο μηχανικοί σκέφτηκαν να χρησιμοποιήσουν την αποτυχημένη ταπετσαρία ως είδος περιτυλίγματος. Έτσι προέκυψε το χαρτί περιτυλίγματος με φυσαλίδες αέρα.

Ας δούμε όμως πώς ακριβώς φτιάχνεται. Κατά την διαδικασία της κατασκευής, ένα κομμάτι πολυαιθυλενίου τυλίγεται σφιχτά γύρω από το εξωτερικό μέρος ενός βαρελιού που πάνω του υπάρχουν πολλές σειρές από οπές. Με την αναρρόφηση τραβιέται η ταινία μέσα από τις οπές και δημιουργούνται οι φυσαλίδες. Στη συνέχεια αυτές σταθεροποιούνται με ακόμα μία στρώση πολυαθυλενίου για να παγιδευτεί εντελώς ο αέρας.

Το αποτέλεσμα είναι το ελαφρύ περιτύλιγμα που όλοι γνωρίζουμε και σε όλους μας αρέσει να σπάμε.

Ο Fielding και ο Chavannes ίδρυσαν την Sealed Air Corporation και από τότε η επιχείρησή τους αναπτύχθηκε και έφτασε στο σημείο να αποφέρει τεράστια έσοδα.

Σήμερα το Bubble wrap όπως διεθνώς ονομάζεται, χρησιμοποιείται ευρέως για το πακετάρισμα και την μεταφορά των εμπορικών αγαθών.